แสงอาทิตย์สามารถย่อยสลายพลาสติกบนพื้นผิวน้ำทะเลได้

      วารสารฉบับล่าสุดของ Marine Pollution Bulletin รายงานผลการวิจัยของสถาบันวิจัย Royal Netherlands Institute for Sea Research (NIOZ) พบว่า รังสีอัลตร้าไวโอเลต หรือรังสี UV สามารถลดขนาดพลาสติกและไมโครพลาสติก ซึ่งลอยอยู่บนพื้นผิวของมหาสมุทรให้กลายเป็น นาโนพลาสติกซึ่งมีขนาดเล็กมากและไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และลดขนาดลงเป็นสารประกอบที่แบคทีเรียสามารถย่อยสลายได้โดยการศึกษาดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า แสงแดดนั้นสามารถย่อยสลายพลาสติกขนาดเล็กในปริมาณร้อยละ 2 ต่อปี ทั้งนี้ การศึกษาดังกล่าวดำเนินการในห้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1950 โดยผสมพลาสติกชิ้นเล็ก ๆ คนพลาสติกในภาชนะที่บรรจุน้ำทะเลภายใต้หลอดไฟที่เลียนแบบแสงยูวีจากดวงอาทิตย์ จากนั้นทำการวิเคราะห์ก๊าซและสารประกอบที่ละลายน้ำ รวมถึงพลาสติกนาโนที่ได้ชะล้างออกจากชิ้นพลาสติกที่ย่อยสลายแล้วพบว่าไมโครพลาสติกร้อยละ 1.7 มีขนาดของอนุภาคลดลงและสามารถมองเห็นได้ รวมทั้งแตกตัวเป็นนาโนพลาสติกที่ไม่สามารถมองเห็นได้ โดยนาโนพลาสติกดังกล่าวมีลักษณะโมเลกุลที่มีความคล้ายคลึงกับโมเลกุลที่พบในน้ำมันดิบ ซึ่งแบคทีเรียสามารถย่อยสลายได้ นอกจากนี้ มีเศษพลาสติกอีกส่วนเล็กน้อยถูกออกซิไดซ์ให้มีความเป็นอันตรายน้อยลงกลายเป็นคาร์บอนไดออกไซด์ จากผลการศึกษาของสถาบันวิจัย NIOZ ทำให้มีการคาดการณ์ว่า แสงแดดอาจมีส่วนช่วยในการย่อยสลายพลาสติกที่ลอยในน้ำได้เป็นจำนวน 1 ใน 5 (ร้อยละ 22) และพลาสติกส่วนหนึ่งจะลดขนาดเล็กลงและแบคทีเรียสามารถย่อยสลายได้ ทั้งนี้ นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่า ผลการวิจัยดังกล่าวถือเป็นข่าวดีสำหรับประเด็นการกำจัดพลาสติกในทะเล อย่างไรก็ตาม มีข้อห่วงกังวลว่า มีพลาสติกส่วนหนึ่งยังคงอยู่ในน้ำในรูปของอนุภาคนาโนที่มองไม่เห็นซึ่งอาจมีผลกระทบต่อสาหร่าย ปลา และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ในมหาสมุทร อีกทั้ง ยังไม่มีการศึกษาถึงผลกระทบดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตรวจสอบการคงอยู่ของพลาสติกที่เหลืออยู่รวมทั้งตรวจสอบด้วยว่า พลาสติกที่ถูกย่อยเป็นโมเลกุลขนาดเล็กลงเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตในท้องทะเลอย่างไรแต่สิ่งที่สำคัญที่สุด คือการหยุดการทิ้งขยะพลาสติกทั้งหมด

ที่มา: https://phys.org/news/2023-01-sunlight-plastics-ocean-surface.html